Nie trzeba dużej wyobraźni, by zdać sobie sprawę, że we wszystkich wyżej wymienionych przypadkach istnieje groźba ruchów osuwiskowych, które poza stratami finansowymi wynikającymi ze zniszczenia infrastruktury i zabudowy wywołać mogą nieodwracalne szkody w środowisku naturalnym, a także zagrażać życiu ludzkiemu. By temu zapobiec, wykonuje się badania geotechniczne w celu określenia parametrów gruntów, a na ich podstawie tworzy się przekroje geologiczno-inżynierskie wzdłuż osi przypuszczalnych ruchów masowych. Na bazie tych przekrojów przeprowadza się analizy stateczności dla różnych wariantów, przy zmiennych parametrach warstw i modelowanych obiektów. Symulacja pozwala również dobrać odpowiednie położenie dla budowli/drogi i dopasować odpowiednie zabezpieczenia i wmocnienia gruntów.
Wynikiem analizy stateczności gruntu jest rozkład sił ścinających w modelowanym przekroju oraz określenie tak zwanego współczynnika bezpieczeństwa F (ang. FoS – Factor of Safety) dla najsłabszego miejsca. Jest to zarazem miejsce nagromadzenia się największych sił ścinających. Interpretacja wyników zależy od stopnia odwzorowania rzeczywistości w modelu numerycznym. Jeżeli współczynnik bezpieczeństwa jest niski to skarpa bądź zbocze jest niestabilne. Wielkość współczynnika F porównywana do pierwotnie postawionych zakresów granicznych, zależnych od konkretnego zagadnienia.
Analizować można płaszczyzny poślizgu występujące w skomplikowanych nasypach kolejowych o dużej zmienności parametrów warstw nasypowych. Osuwiska te są relatywnie niewielkich rozmiarów (u góry). Duże osuwiska oparte są na gruntach rodzimych o znacznie większych miąższościach (u dołu).
